پژواک خاموش

۱۰ پاسخ به “سکولاریسم،تقابل یا مدارا ؟”

1. 33 pol گفت:
   چهارشنبه ۲۹ مهر ۱۳۸۸ در ۳:۲۶ ق.ظ

   Thank you for your fine article, well done. First used by George Jacob, Secularism is the foundation of the new world, it brought human being at the center of the world, and may be we can tell it is the most important mevements of the human being in the new era; however, there is no clear definition for Secularism. Let me say what seularism is not instead of saying what it is. Secularism is not atheism, however it is opposite of religion. Secularism denotes to human being per se, and addresses everything in well-being of human being instead of using methaphysics. So, Secularism is not religion, too. Secularism uses science as the available providence, but it is not scientism either. Interestingly, Secularism has roots in christianity and it does not question the pretensions of christianity.
   Now, the argue is religious secularism and whether it does exist. I do believe there is not such a combination. Religion is following just by the law of God; you have to follow just because God said so. Please be aware that I am not talking about Allah, or Jesus, or so, generally speaking, a good religious person is a good follower! and in Secularism, you MUST not be a good follower, as simply as this. Criticism is the fundamental of Secularism, now how you can criticize the God, and even its representatives on earth!
   Karl Popper dropped a bombshell in ۱۹۳۴ by his critisims of positivists. As Popper says, there is no holism as it supports totalitarianism. In other words, as a human being you have the right to criticize in an OPEN SOCIETY.
   Now, to make a long debate short, the question is whether you beilieve in any holism. If the answer is YES, it is NO to Secularism.

   ———————————-
   با سپاس از این دوست خوب که این نظریه را اینجا نوشته است.البته خوب بود این دوست عزیز به زبان پارسی مینوشتند تا بیشتر استفاده میشد.در هر صورت برایش موفقیت آرزومندیم.پژواک خاموش

2. محمد امامی گفت:
   پنجشنبه ۳۰ مهر ۱۳۸۸ در ۱۰:۳۲ ق.ظ

   سلام . خیلی وفت بود که اینجا نیامده بودم هر قدر هم فکر کردم اما دلیلش به خاطرم نیامد . راستش من اعتقاد دارم جامعه ی ما که از ابتدا با تعالیم مذهبی زرتشت آشنا شده و بعد اسلام نمی تواند دین دار نباشد اما معتقدم دین باید از نهاد حاکمیت جدا شود .

3. ستاره گفت:
   پنجشنبه ۳۰ مهر ۱۳۸۸ در ۱۰:۳۹ ب.ظ

   من با نظر نگارنده موافقم.
   آقای نوری علاء، متاسفانه دست دین را باز میگذارد و این بازگذاشتن دست دین، در تضاد با سکولاریسم است.
   در واقع دور تسلسل ستیز دین با آزادی پیش می آید. این چرخهء خطرناک باید متوقف شود.
   مذهب، از جنسی که بتواند عقاید دارندهء آنرا تحت الشعاع قرار دهد، بازدارندهء رشد فکری و فرهنگی و اجتماعی و سیاسی است.
   و اینکه میگویند: دین یک امر شخصی است اصلا درست نیست زیرا بصورت مستقیم در جامعه تاثیر خود را بجا میگذارد.
   یک سیاستمدار مذهبی، معتقد به یک دین بخصوص دینهای بسته، هرگز تصمیماتی که یک سیاستمدار با ذهن باز و بدون اعتقادات دینی، میگیرد را نخواهدگرفت
   بهرحال دین با سکولاریسم در تضاد است. جایگاهش هرچه و هرکجا باشد، در جامعه ایجاد مزاحمت میکند.
   با احترام

4. فهیمه گفت:
   پنجشنبه ۷ آبان ۱۳۸۸ در ۹:۵۶ ب.ظ

   با سلام و خسته نباشید! من آ÷م خوشال میشم به من سر بزنید!

5. فهیمه گفت:
   پنجشنبه ۷ آبان ۱۳۸۸ در ۹:۵۶ ب.ظ

   با سلام و خسته نباشید! من آپم خوشال میشم به من سر بزنید!

6. موسوی نژاد گفت:
   شنبه ۲۳ آبان ۱۳۸۸ در ۱۰:۰۱ ب.ظ

   آقای امامی صادقانه گفته است که نمیداند اما چرا آنکه نمیداند، مجبور است بگوید؟ جدایی دین از حکومت به معنای ایزوله کردن دین یا در قرنطینه کردن آن چیزی جز نفی آن نیست. دینی آگر قانونش به اجرا در نیاید، به درد موزه می خورد. در این صورت آقایان و خانم ها با آزادی از نوع مراد سکولارها دیگر سکسکه دین و قید و بند های آن آزارشان نخواهد داد.
   امیدوارم به مراد شان برسد و معاد شان در بوته نسیان بماند تا چند صباحی، خوش باشند.

7. مرتضی از اهواز گفت:
   جمعه ۱۸ دی ۱۳۸۸ در ۴:۰۳ ب.ظ

   با تقدیم سلام و عرض ادب. درباره ی رابطه دین و حکومت و این قبیل مباحث نمی شود در چند سطر سخن گفت، اما فی الجمله می توان گفت یک اشکال اساسی نسبت به نظرات جنابعالی(آقای احمدپور) و همفکران وجود دارد. اشکال اساسی آنجا بوجود می آید که ام الفساد و ریشه ی تمام بدبختیهای بشر را گسیختگی مرز میان مذهب و دین از یکطرف و سیاست و حکومت از طرف دیگر بدانیم، کل مبحث بالا بر این پیش فرض غلط استوار است. بی عدالتی، جنگ، خونریزی، تجاوز به حقوق انسانها، پوچی و حیرانی بشر، استثمار و ابزار شدن انسان و … از مشکلات ویرانگر بشر از ابتدا و خصوصا الان است. اگر خروج از مذهب و حکومت دینی و استقرار سکولاریسم و یا حتی دموکراسی راه علاج این دردهاست، پس با حکومتهای سکولار مسلط بر عالم که برای بشریت امروز تزاید و تراکم مشکلات ویرانگر پیش گفته را به ارمغان آورده اند چه کنیم؟ آیا جنگهای جهانی و جنگهای متعدد دیگر قرن بیستم تاکنون و جنگهای اطراف کشور خودمان جز در فضای سکولاریستی حاکم بر دنیا رخ نمایانده است؟ آیا شکاف هولناک فقیر و غنی در عالم ناشی از پیوند دین و حکومت است؟ آیا ابزار خواستن نصف انسان برای نصف دیگر محصول جدایی دین از سیاست و حکومت نسیت؟ (با سوء استفاده از جاذبه های جنسی زنان). آیا . . .؟ غرض از یادآوری این مسائل نه ذکر مصیبت بلکه بیان تلنگری برای تامل در متودولژی حاکم بر نوشتار بالا در علت یابی دردهای سیاسی - اجتماعی موجود است. به بیان دیگر اگر ما با دیدن مشکلات و انحرافات در جامعه ایران( مانند دیکتاتوری و بی توجهی به حرمت انسان) علت را در عدم فاصله میان دین و سیاست در نظم سیاسی حاکم بر ایران می دانیم، پس با دیدن مشکلات و دردهای ذکر شده در ابتدای این نوشتار نیز، باید ریشه و علت را در جدایی میان دین و حکومت در نظامات سیاسی حاکم بر کشورهای قدرتمند و موثر بر جهان بدانیم، و البته حاصل چیزی جز تناقض نیست و قهرا این تناقض ناشی از متودولژِی ساده ساز علتهاست. خلاصه ی استدلال این دسته از قائلین به جدایی دین از حکومت چنین است: دیکتاتوری، ظلم و نقض حقوق بشر چهره میهن را سیاه کرده است، در کشور حکومت دینی(البته در ادعا) حاکم است، در نتیجه دیکتاتوری، ظلم و نقض حقوق بشر محصول بلافصل حکومت دینی است و طبعا با جدا کردن این دو (حکومت و دین) دیکتاتوری ، ظلم و نقض حقوق بشر از بین خواهد رفت. ناگفته پیداست که با این روش هیچوقت نخواهیم توانست زوایای پیچیده و پنهان ظلم و ستم را رصد کنیم، ریشه هایش را بشناسیم و با آن به مقابله برخیزیم. به عنوان مثال با بررسی دو سه سال آغازین انقلاب در خواهیم یافت که طلب همه ی خواسته ها به صورت یکجا خروجیش صفر است و نیز در خواهیم یافت که خشونت و هرج و مرج دشمن آزادیست و در میان کشمکشها و زد و خوردهاست که رنگ سبز انقلاب گرفتار رنگ مخوف لاجوردی می شود. . . حال پرسش اینجاست که اگر آن پلشتیها جای خود را به تدبیر می داد جمهوری اسلامی با همین قانون اساسی به این سمت پیش می رفت؟ و آیا ظرفیت حکومت دینی همین است که اکنون حاکمان مدعی ارائه میدهند؟ به هرحال بهتر است منتقدین در جزء جزء اندیشه ی سیاسی اسلام وارد شوند و به نقد موشکافانه اش اقدام ورزند نه اینکه بدون ورود و غور در ماهیت به رد فله ای آن بپردازند.

   ————-
   پاسخ: سلام بر مرتضای عزیز
   گمان میکنم که با دقت نقد را نخوانده اید و قدری هم پیشداوری داشته اید.به هر حال برایت آرزوی موفقیت دارم. احمدپور

8. افشا گفت:
   پنجشنبه ۲۷ اسفند ۱۳۸۸ در ۱۰:۲۲ ق.ظ

   حق با نوری علاست.سکولاریسم با دامن زدن به ازادی بیان اجازه نمیدهد نظرات غیر درست در جامعه بزور خود را تحمیل کنند.در هر دینی قرائت های مختلفی موجود است و سکولاریسم این را اجازه میدهد که مطرح شونداین مربوط بگذشته است که دین تحول پیدا کرده است و. این هم بیشتر بعلت سیاسی بودن دین بوده استو شرکت مستقیم و غیر مستقیم دین در سیاست روز که لاجرم با خواسته های حاکمان وقت هم آهنگ شده و تغییر کرده است زیرا حاکمان قدرت را میخواستند و نه دین را.به هر حال قرائتهای قدیمی طرفدارانی دارند (چه غلط و چه درست سکولاریسم با آنها مخالف نیست حتی با گاو پرستی هم مخالف نیست ولی اجازه نمیدهد که بزور سپهر اجتماعی را در اختیار بگیرند و زوربگویند) ولی در دوره فعلی هک اجازه نمیدهد که هر جوانه ای از دین رویانده شود مثل همین ولایت فقیه که خودش یک مذهب تازه در شیعه اثنی عشری میباشد.زیرا در آزادی بیان و اندیشه خمینی ها پرورش نمییابند خمینی زاییده جهل و بی سوادی و خرافاتی بودن جامعه است و نماد فرهنگ عقب مانده ضد بشری است.در ضمن کسی که هیتلر را که اسیر ایدئولوژی نازیسم است سکولار بداند در خطاست.در نظر هیتلر نازیسم مقدس بود و لاجرم نازیسم هم یک نوع دین محسوب میشود.

   سکولاریسم جدا کردن حکومت از امر قدسی میباشد امر قدسی یعنی یک موضوع مقدس شده ولی اثبات نشده علمی است مثلا حکومت بر اساس اسلام و یا ناسیونالیسم کورش پرست و یا ناسیونالیسم قوم گرا و یا هر چیز مقدس دیگر که در نهایت سبب میشود ارزشهای حقوق بشری ضدیت با آن اندیشه ها و ارزشهای مقدس داشته باشد. یعنی آن مقدسات بر ضد حقوق بشر هستند مثلا رژیم پهلوی بر اساس کورش پرستی بود و شاه سلسله پهلوی که خودش دیکتاتوربود و اصلا بحقوق بشر اعتقادی نداشت یک دیکتاتور دیگری بنام کورش را
   بنیان گذار حقوق بشر معرفی میکرد!!! بسیبار جالب است دیکتاتوری یک دیکتاتور دیگر را بنیان گذار حقوق بشر نامیده است و این دروغ با همت دزدان همراه حکومت پهلوی با تبلیغات رسانه ای که در دست خودشان بوده است به امر مقدس تبدیل شده است همانطور که متجاوزان عرب بنام اسلام در کشور ایران به امر مقدس تبدیل شده اند. این فقط در این مورد نیست در مورد نوروز جشن ملل منطقه که اصلا در آن هفت سین وجود ندارد آمده اند هفت سینی را هفت سین کرده اند تا بزبان فارسی و از آن طریق به ایرانیان فارس زبان مربوط کنند. در برابر این تجاوز به جشن ملی صدایی از هیچ وطن پرست واقعی را نگذاشته اند که رسا شود زیرا میخواهند با توسل به کورش و جشن نوروز و غیره حاکم شوند و بچاپند و نوکری بیگانه را بکنند همان طور که آخوندها بنام اسلام چاپیدند و نوکری بیگانه را میکنند بر ضد ملت ایران.
   من نمیدانم یک سکولار واقعی چرا کورش دیکتاتور را باید بپرستد؟

   ما راه درازی برای بثمر رساندن حکومت دموکراسی بر اساس حقوق بشر داریم و لازم است در این راه همه سدها در هم شکسته شود

   بنابراین بنظر من سکولاریسم نمیتواند با دمکراسی و حقوق بشر مخالف باشد و هر کسی که ادعای سکولاریته کرد و با حقوق بشر و دمکراسی مخالف بود در واقع ضد سکولار است .کسانی که از شاهان پهلوی تعریف و تمجید میکنند که دیکتاتور بودند و ضد حقوق بشر بودند نمیتوانند سکولار باشند
   http://efsha.squarespace.com/blog/۲۰۰۹/۱۰/۱۵/۲۳۶۴۸۹۳۶۴۱۷۸.html

   تاریخچه ای از سکولاریسم و لائیسیته
   http://efsha.squarespace.com/blog/۲۰۱۰/۱/۱۱/۳۲۷۹۹۶۵۷۴۷۴۸.html

9. افشا گفت:
   پنجشنبه ۲۷ اسفند ۱۳۸۸ در ۹:۲۴ ب.ظ

   تعریفی که شما از دمکراسی کرده اید غلط است.دموکراسی بمعنای دیکتاتوری اکثریت بر اقلیت نیست تا هر چه را که دلشان بخواهد بر علیه اقلیت انجام دهند.دموکراسی برای حفظ حقوق اقلیت در برابر اکثریت است یعنی نه اقلیت و نه اکثریت حق پامال کردن حقوق بشر را ندارند و یا بعبارت دیگر حداقل عدالت در حکومت دمکراسی حقوق بشر است که نه حاکم و نه مردم حق پامال کردن حقوق بشر را ندارند.در ده ها پستی که بنده در مورد دموکراسی دارم به این مسایل پرداخته شده است
   دموکراسی چیست؟
   http://efsha.squarespace.com/blog/۲۰۰۸/۳/۱۵/۱.html
   پايه اوليه دموکراسي را بايد عقل دانست اصول حقوق بشر که حق آزادي بيان ، انتخاب حکومت، انتخاب کار و شغل، برابري انسانها در حقوق اجتماعي و عدم تبعيض سياسي، قومي و عقيدتي و…شامل ميشود از نظر بنده عقلي است.و اگر به عقلانيت اصول حقوق بشر اعتقاد نداشته باشيم ميتوان حقوق بشر را هم پايه ديگر دموکراسي ناميد.
   منظور از عقل عقلی است زمینی و مادی که ماموریتش کشف حقیقت و جستجوی منافع همه بشریت امروز و آینده است؛ بنابراین دموکراسی بمرزی نمیتواند محدود بماند و هر جا که انسانی موجود است لازم است حکومت دموکراتیک هم موجود باشد یعنی دموکراسی محدوده فقط ملی ندارد و باید جهانی باشد و گر نه ممکن است منافع همه بشریت را بر نیاوردهمانطور که عرض شد حقوق بشر و در نگاه کلی تر عدالت که حقوق بشر حداقل عدالت در حکومت دموکراتیک است.عدالت از نظر من منشا عقلی دارد البته عقلی که در پی حقیقت و منافع همه بشریت امروز و آینده است.پس بزبان ساده تر دموکراسی دو پایه دارد: عقل و عدالت
   يکي از نتايج اين پايه هاي دموکراسي نبودن هيچ موضوع مقدس در امور حکومتي خواهد بود که سبب حذف قدرت مردم و حق انتخاب آنان بشود، مورد آشنا مثل اسلام حکومت ملا خميني که حق انتخاب مردم ايران را سلب کرده است وحکومت را حق خدای محمد یا الله میدهد که نظریه سخیف و خرافاتی است.يا ايران پرستي افراطي زمان شاه که پايه ديکتاتوري شاه را تشکيل ميداد و هر مخالف شاه يک ضد ايراني وطن فروش و خرابکار ناميده مي شد.

   بنابراين در دموکراسي هيچ نوع ديکتاتوري وجود ندارد و برنده شدن اکثريت بمعناي ديکتاتوري بر اقليت نخواهد بود. اکثريت موظف است عقل و اصول حقوق بشر را رعايت کند و در غير اين صورت قانوني نيست.

   عده ای این موضوع را در نظر نمیگیرند و مدعی این هستند که انتخابات آزاد و دموکراسی غلط است زیرا مثلا هیتلر هم با انتخابات دموکراتیک انتخاب شد ولی نمیگویند که هیتلر جنایتکار حقوق بشر و عدالت را را زیر پا گذاشت.
   این که چگونه این موضوع در جامعه باید عملی شود نیاز به این دارد که رنسانس فرهنگی و اجتماعی و دینی در جامعه انجام بگیرد که در جامعه ایرانی پیش امدن انقلاب مشروطیت و حرکتهای سیاسی و انقلابی بعدی موید رفتن بسوی این رنسانس است و در ضمن حرکت بابی گری و بهایی گری را هم در این مورد باید بعنوان رنسانس دینی در نظر گرفت و تغییر دینی شدید ایرانیان بسوی مسیحیت و زردتشتی هم نشانه ها هایی از همین رنسانس دینی است.کوتاه سخن این که قدرت سیاسی را مردم میسازنندو این قدرت متعلق به مردم است و مردم حق دارند این قدرت را به امانت به گروهی بدهند و اگر صلاح ندانستند دوباره آن قدرت را گرفته به گروه دیگری بدهند و حق مردم را هیچ ایدئولوژی و یا دینی نمیتواند سلب کند. هر نظامی برای بقای خود قانون سازی دارد و با قوانین مشخص میتوان دمکراسی را حاکم کرد دمکراسی فقط توسط عقل و عدالت میتواند محصور شود و بغیر از عقل و عدالت هیچ شخص گروه و سازمانی و کل بشریت هم حق محصور کردن دمکراسی را ندارند.

   ————————————
   پاسخ نویسنده: من متوجه نشدم کجا گفته ام دموکراسی یعنی دیکتاتوری اکثریت بر اقلیت!؟ آیا شما نقد را با دقت خوانده اید!؟

10. افشا گفت:
    سه شنبه ۲ شهریور ۱۳۸۹ در ۹:۳۰ ق.ظ

    نوشته شما که دمکراسی را با حکومت اکثریت مردم که میتواند حقوق بشر را زیر پا بگذارد در نظر گرفته اید مثل کاری که هیتلر کردو یا خمینی از دمکراسی رفراندوم را گرفت و با گول زدن مردم دیکتاتوری بر پا داشت.در حکومکت دمکراسی هیچ کمانعی نمیتواند بین مردم و خواسته آنان قرار گیرد و دمکراسی برای بیان خواسته مردم است که این هم از حقوق بشری همه آنان است. نوشته شما را در این مورد میبینیم:
    _________________________

    قرائتهای مذهبی خواهان دخالت در حکومت، مثل قرائت ولایی در اسلام(بخش عمده ای از مکتب تشییع)براحتی می توانند در یک فرایند دموکراتیک اکثریت جامعه را با خویش هم رای نموده و بر دیگر قرائتها و سلایق و پندارها فائق آید و زمام امور را بدست گیرد و این یعنی مرگ و خشکاندن ریشه سکولاریسم! البته فراموش نشود که این تقابل مذهب با سکولاریسم می تواند بدون در دست داشتن قدرت حاکمیت، منویات خود را نیز در جامعه پیاده نماید کما اینکه هر گاه مذهبی چون وهابیت در دنیای ” تسنن” و یا گروههای تند رو در مکتب “تشیع” همچون « فداییان اسلام» و « انصار» خود حاکم بر جامعه نباشد بر خویش واجب می دانند تا مرتدین از دین را مهدور الدم دانسته و به قتل برسانند و گاهی هم برخی بصورت خودسر به بهانه قصاص اقدام به قتل افرادی نمایند!
    ___________________
    در یک حکومت دمکراتیک نمیتوان حقوق بشر را ملغی کرد.

    ———————————-
    پاسخ پژواک: متاسفانه شما متن را درست و بادقت مطالعه نکردید و با برداشت غلط نتیجه غلط گرفته اید توصیه میکنم با دقت بار دیگیر نقد را مطالعه کنید متوجه میشوید که برداشت شما کاملا اشتباه بوده و منظور من نیست.موفق باشید.

نظر دهید